Make your own free website on Tripod.com

Πώς θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε κάποια μέρα, ότι ο θεμέλιος λίθος της γλώσσας που μιλάτε, το δομικό συστατικό της, το αλφάβητό της (του οποίου τα μέλη μπορούν να σχηματίσουν με διαφόρων ειδών αναδιατάξεις πολύ παράξενες λέξεις και κώδικες) είναι κατ' ουσίαν και το ίδιο αυτούσιο ένας γλωσσικός "παλμικός" κώδικας ; Το ξέρω, ακούγεται πολύ τρελό, σχεδόν αδιανόητο, αλλά δεν είμαι εγώ υπεύθυνος, ούτε κανείς από εσάς, για το ότι αυτό το μέσο έκφρασης που χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε οτιδήποτε (από σκέψεις, εικόνες, ιδέες, μέχρι και πράγματα... μη εκφράσιμα !), συμπεριφέρεται τόσο αλλοπρόσαλλα που κάλλιστα θα μπορούσε να του προσδώσει κανείς την ιδιότητα της ζωής. Κι αυτό, γιατί δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά το γεγονός ότι όσο περισσότερο προσπαθεί κάποιος να διαλευκάνει το μυστήριο γύρω από την καταγωγή του και την βαθύτερη σημασία του, τόσο περισσότερα ερωτηματικά δημιουργούνται στην πορεία του κάθε επίδοξου ερευνητή που επιχειρεί να λύσει αυτόν τον γλωσσικό γόρδιο δεσμό...

 

Ακούστε λοιπόν, ή μάλλον διαβάστε : ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ - ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ!

 

"Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.), δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια ανώτερης σύλληψης. Σύμφωνα μ' αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγραμμα F) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΑ - ΛΑΜΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΩ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:

"ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.
ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),  ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)
ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ (ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)."

Η επίκληση αυτή είναι καταγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων. Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ  = Ο νοητός ήλιος
Φά-ος  = το φως
Βη  = προστακτική του ρήματος βαίνω (= βαδίζω , έρχομαι)
Τα  = δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις τήν
Γα  = Γη(δωρικός τύπος)
Άμα  = (επιρρ.) συγχρόνως.
Έλ  = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.
Έψ  = ρήμα έψομαι, εψ-ημένος - ψημένος.
Ιλών  = ιλύς (ουσιαστικό) = λάσπη, πηλός.
Στη  =προστακτική ρήματος ίστημι.
Ίγμα  = καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζη  = προστακτική ρήματος ζώ.
Ή  = προστακτική ρήματος ειμί, είμαι.
Θη  = προστακτική ρήματος θέτω.
Ιώτα  = τα Ιώγα, τα εγώ.
Παλάν  = Ρήμα πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (παράβαλε: Παλλάς Αθηνά)
Δα  = άλλος τύπος της Γα, Γης (παράβαλε : Δάμητηρ>Δημήτηρ>Δήμητρα = Μητέρα Γη)
Νύξ  = (ουσ.) νύχτα.
Ό  = (αναφ.) το οποίο, που.
Φύ(οι)  = ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι)

Απόδοση

Αλ, εσύ που είσαι το Φως,
έλα στη Γη!
Κι εσύ Ελ ρίξε τις ακτίνες σου
στην ιλύ που ψήνεται (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα
(μια ξηρά)
για να μπορέσουν
τα εγώ να ζήσουν,
να υπάρξουν
και να σταθούν
πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα,
που είναι το μικρόν, και κινδυνεύσει
να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί) το καταστάλαγμα
του πυρός
μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή,
που είναι το μέγιστο,
το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση (Σ.τ.γ. :ας μην ξεχνάμε την ιδιαίτερη σημασία των δονήσεων και των "κραδασμών" που είχαν για τους αρχαίους Έλληνες, καθώς επίσης και το ότι η λέξη Δωδώνη εμπεριέχει μέσα της την λέξη δόνηση, αν το δει κανείς το αντικείμενο ακουστικά πάντα) στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται, διότι πάνω απ' όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ψυχής τους..."

Λοιπόν ; Πώς σας φάνηκε ; Τι είπατε ; Εξωφρενικό ; Δημιούργημα κάποιας αχαλίνωτης φαντασίας ; Απλή σύμπτωση ; Χμ... δεν θα ανταπαντήσω τίποτα. Απλά, έχω να προσθέσω ότι συν τοις άλλοις σύμφωνα με μια άλλη γνώμη, το ίδιο αλφάβητο αν διαβαστεί ελαφρά τροποποιημένο, περιγράφει στην γλώσσα των Μάγιας το τι έλαβε χώρα πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από τον Κατακλυσμό... Μα τέτοια σύμπτωση ; Τι να σας πω ... ειλικρινά ΔΕΝ ξέρω ! Πάντως, τελειώνοντας, να σας υπενθυμίσω ότι ακόμα και το ότι ζούμε αυτή την στιγμή και μάλιστα είμαστε το κυρίαρχο είδος την στιγμή αυτή πάνω στον πλανήτη (τουλάχιστον αυτό θέλουμε, ή θέλουνε, να πιστεύουμε) είναι μια τεράστια ακολουθία εξαιρετικά απίθανων συμπτώσεων...

Μετά δονούσης φλόγας,

Γ.Ζ.

Copyright © Γιώργος Ζαφειρίου